(Historia postaci, Opowiadanie)

Część I

Krople wody splatały niebo i ziemie w tańcu pędzącego deszczu, zaciekle gnane wiatrem niczym stado rozsierdzonych pszczół kąsając twarze młodej pary elfów...
Unoszące się w podrygach jesiennego tchnienia złote listowia okalały świat barwami czystej miedzi i ciemnego brązu, przetykając krajobraz pięknem przemijania i dojrzałości powtarzającego się cyklu natury..
Szepczące wokół strumienie pieniły białe welony swych dziewiczych źródeł, rozbijając się o wyświechtane kamienie gładkości tak wielkiej iż wzbudziłyby zazdrość najprzedniejszego jubilera..

Dolina, skąpana w deszczu nie była jednako pochmurna, popołudniowe niebo mimo chyżości wiatru ostawało niczym jasień w kolorach dojrzałego jabłka i czerwieni odpowiedniej dla wczesnego zachodu...

Ruch wysokich, srebrzystych traw spływał wolnym, radosnym potokiem muskając wzgórza Khorinis. Ognista kula słonecznego przekroju obnażała właśnie swój majestat wyłaniając się zza linii niedościgłego horyzontu, zwiastując koniec odgłosom niespokojnej nocy nocy i pierwszym chłodom wyspiarskiego poranka...

Obnażając nagie stopy, łuczniczka sprawdziła stan skórzanego obuwia i roztarła udręczone mięśnie, wprawnymi i oszczędnymi ruchami sposobiąc się do dalszej drogi.
Dwójka jej towarzyszy – barczysty, siwy krasnolud i ryży, bladolicy elf – stała nieco na uboczu, pogrążona w burzliwej rozmowie na tle rasowym. Łuczniczka syknęła na nich w chwili gdy do głosu doszły mniej wybredne argumenty, zważając jednak nie na używane przez tą dwójkę słowa, acz ton który zdał się niebezpiecznie wznosić,  niczym osa brzęcząc po chwili jeszcze w całej kotlinie...